http://www.kabulsky.com/ Copyright Afghanistan Astronomy Association Website 2009. Dari http://kabulsky.com/imgs/logo.jpg http://backend.userland.com/rss092 به نظر شما چه چیزی اطراف این بستر داغ زایشگاه ستاره ای را احاطه نموده؟ در قضیه سحابی جبار، مقصر گرد و غبار است. کل میدان جبار که حدود 1600 سال نوری از ما دور قرار گرفته، با رشته های زیبا و پیچیده گرد و غبار اشباع شده است. گرد و غبار اینجا که در نور مرئی خیلی تیره و کدر دیده می شود، در اتموسفیر بیرونی ستاره های سنگین ایجاد شده و بعد توسط باد قوی ذارت به فضا پخش می شوند. ذوذنقه (چهار ستاره مشهور سحابی جبار) و چند خوشه ستاره ساز اینجا قرار گرفته اند. رشته های پیچده گرد و غبار (M42) و (M43) را که به رنگ خاکستری در تصویر دیده می شوند، احاطه نموده، اما گاز های درخشان مرکزی به رنگ سرخ برجسته شده اند. طی چند میلیون سال آینده بیشتر گرد و غبار جبار به تدریج و آهسته در اثر ستاره های تازه متولد شده نابود و یا در کل کهکشان راه شیری ناپدید می شود. برای دیدن تصویر بزرگتراینجا را کلیک کنید. چرا آسمان این گونه سرخ است؟ بخاطر شفق قطبی. هفته گذشته یک طوفان خورشیدی که از منطقه لکه خورشیدی 1402 برخاسته بود، ذرات بارداری را بر سر زمین فروپاشید و در نتیجه اتم های اکسیجن در ارتفاعات اتموسفیر زمین برانگیخته شدند. عناصر برانگیخته شده دوباره به سطح زمین افتادند و در نتیجه باعث تابش شفق در نور سرخ شدند. هرگاه اتم های اکسیجن در بخش های پائینتر اتوسفیر زمین برانگیخته شوند، تابش بوجود آمده از این برخورد بیشتر سبز می باشد. در این تصویر شفق قطبی سرخ رنگی را می بینید که هفته گذشته بر فراز افق فلیندرز در ویکتوریای آسترالیا بوجود آمده بود. آن شب آسمان میزبان اجرام آسمانی دیگر مانند صفحه مرکزی کهکشان راه شیری در سمت چپ و ابرهای ماژیلان بزرگ و کوچک در سمت راست نیز بود. یک فایل ویدیویی که از مجموعه ای از تصاویر همان شب تهیه شده، وجود این شفق ها را با برجستگی خاص نشان میدهد. ولی اینکه چرا آسمان به رنگ سبز نه درخشیده هنوز یک معماست. برای ... آیا خورشید ما روزی اینگونه خواهد شد؟ سحابی هلیکس یکی از درخشان ترین و نزدیکترین نمونه یک سحابی سیاره نما یا به گونه دیگر یک ابر گازی است که در پایان عمر یک ستاره خورشید مانند بوجود می آید. لایه های بیرونی یک ستاره که دیگر تحت فشار نیروی گرانش (جاذبه) هسته نیست به فضا پخش می شود. این تصویر از نقطه دید ما طوری دیده می شود که گویا ما از بالا به درون سحابی سیاره نمای هلیکس می نگریم. هسته باقیمانده ستاره ای، به یک ستاره کوتوله (کوچک) سفید تبدیل می شود که با نور شفاف و روشن می درخشد. سحابی هلیکس که دارای اسم تکنیکی (NGC 7293) است، حدود 700 سال نوری دور در جهت صورت فلکی دلو (Aquarius) قرار گرفته و قطر آن هم حدود 2.5 سال نوری می باشد. این تصویر در سه رنگ نور فروسرخ توسط تلسکوپ سروی نور مرئی و فروسرخ رصدخانه وستا در محلی بنام پارانال در کشور چیلی (شیلی) گرفته شده. تصویر یا نمای نزدیک لبه های درونی هلیکس رشته های پیچیده ای از گاز را نشان میدهد که منشاء ... تصویر زمین (مروارید آبی) از چشم ماهواره سومی (NPP)... یکی از تصاویر زیبای زمین با جزئیات کامل که نظیر آن را قبلأ ندیده اید. تصویر مروارید آبی را که در اینجا می بینید توسط دستگاه رادیوسنج و تصویربردار فروسرخ و مرئی نصب شده در ماهواره سومی (NPP) گرفته شده. این تصویر خانه ما را با جزئیات زیبا و خیره کننده آن نشان میدهد. ماهواره سومی (NPP) ماه اکتوبر سال گذشته به فضا پرتاب شد و هفته گذشته هم به نام ورنر سومی که لقب پدر ماهواره های هواشناسی را دارد تغییر نام داده شد. این تصویر ترکیبی با جمع آوری اطلاعات در جریان چهار بار گردش این ماهواره بدور زمین در اوایل این ماه تهیه شده است. خیلی از ویژگی ها و ساختار های امریکای شمالی و نیمکره غربی زمین در این تصویر در نسخه کیفیت بالای عکس دیده می شود. در گذشته تصاویر زیادی از مروارید آبی و حتی با کیفیت های خیلی بالا گرفته شده است. برای دیدن تصویر بزرگتر اینجا را کلیک کنید. یازده سیاره در حساب کیپلر اضافه شد... به تعداد 26 سیاره دیگر هم تازه کشف شده! ناسا به تازگی شمار سیارات کشف شده را اعلام نمود و گفت که با کشف سیارات تازه شمار سیارات سه برابر می شود و ستاره های که این سیارات به دور آن می گردند هم بیشتر شان بیش از یک یا چند سیاره بدور خود دارند. این خود امتیاز دیگر برای درک چگونگی کشف سیارات و بخصوص سیاراتی است که بین یک تا یک و نیم برابر اندازه زمین و سیاراتی به اندازه مشتری می باشند. از جمله این سیارات، گفته شده که 15 سیاره آن بین اندازه زمین و نپتون اند، اما برای درک ساختار آنها به رصد های بیشتر نیاز است. مدت زمان یک دور کامل این اجرام بدور ستاره مادر بین 6 و 143 روز بوده و فاصله همه شان نزدیکتر از فاصله سیاره زهره به خورشید ما می باشد. (فاصله زهره از خورشید 108 میلیون کیلومتر. فاصله زمین از خورشید 150 میلیون کیلومتر است. فاصله زمین تا خورشید به عنوان واحد اندازه گیری فضایی در منظومه شمی بکار میرود و به ... ستاره های این جا کجا رفتند؟ چیزی که مدتها به عنوان یک سوراخ در آسمان تصور می شد، حالا توسط اخترشناسان مشخص شده که یک ابرمولکولی تاریک است. تراکم بیش از حد گرد و گاز مولکولی در اینجا نور ستاره های پس زمینه را جذب و اجازه نمی دهد تا به بیرون از این محدوده بتابد. فضای ترسناک اطراف کمک می کند تا بخش های داخلی این ابر مولکولی به سردترین و منزوی ترین مکان در فضا مبدل شود. یکی از بارزترین شاخصه های این سحابی جذبی تاریک وجود یک ابر در جهت صورت فلکی مارافسای (حوا) بنام برنارد 68 است که در وسط تصویر می بینید. دلیل اینکه هیچ ستاره ای در مرکز این جا دیده نمی شود، دلالت بر این دارد که برنارد 68 نسبتأ نزدیک است و اندازه گیری ها موقعیت آن را 500 سال نوری دور و قطر آن را هم نیم سال نوری تثبیت نموده است. تا هنوز نمی دانیم که ابر های مولکولی مانند برنارد 68 چگونه شکل می گیرند، اما می دانیم که این ابر جایگاه تولد ستارگان جدید می باشند. بررسی ها نشان داده ... اگر شما در سیاره مریخ می بودید، زمستان را کجا سپری می کردید؟ سال گذشته با نزدیک شدن زمستان در نیم کره جنوبی سیاره سرخ، مریخ نورد فرصت همین مشکل را داشت؛ یعنی جای برای پناه گرفتن جستجوی می کرد. زیرا در این فصل با کم شدن تابش خورشید صفحات خورشیدی فرصت به انرژی بیشتر نیاز دارد تا بتواند تجهیزات خود را گرم نگهداشته و نگذارد تا باطری هایش خشک شوند. به همین خاطر مریخ نورد فرصت به اندازه 15 درجه در لنگرگاه گریلی خمیده قرار داده شد و شما این سراشیبی سنگی را در مقابل خود در تصویر می بینید. در این حالت صفحات خورشیدی فرصت بیشتر در برابر تابش خورشید قرار گرفته و انرژی بیشتر جذب می کند و در ضمن فرصت کاوش جایگاه جدید و جالبی را هم بدست می آورد. در فاصله دور تصویر یعنی آنسوی لنگرگاه گریلی، دهانه یا گودال اندیور (جد و جهد)؛ یعنی یکی از حوضچه های عظیم برخوردی قرار داد و اگر مریخ نورد فرصت بعد از سپری شدن ماه های زمستان بتواند جان سالم بدر برد، ... آیا میدانید آنچه در آسمان دیده می شود چیست؟ کسانی که با این گونه تصاویر آشنا هستند، میدانند که شفق قطبی است. یعنی فوران عظیم ماده از سطح خورشید که پنج روز قبل اتفاق افتاده، در نتیجه ابر عظیمی از الکترون، پروتون و یون های تیز پا را به سمت پرتاب نموده است. هرچند بخش عظیم این از فراز زمین عبور می کند، اما مقداری از آن با کره مغناطیسی (مگنتوسفیر) زمین برخورد نموده و در عرض های قطبی شمال مانند شهر گراتفورت ناروی (نروژ) این گونه شفق های زیبا را بوجود می آورند. برای بعضی ها این تابش مرتعش و سوسوزنان سبز که در آمیزش با اکسیجن (اکسیژن) اتموسفیر زمین بوجود آمده، شاید بشکل یک عقاب عظیم به نظر برسد، ولی آزادانه هر چه که به نظر تان می آید تصور کنید. این بار فعالیت های خورشیدی هنوز تمام نشده و حتی یک فوران پر انرژی دیگر خورشیدی اتفاق افتاده که می تواند شفق های زیبا و شگفت انگیزی را امشب یا فردا شب در آسمان شهر های نزدیک قطب شمال زمین به بار ... چه چیز در این تصویر توجه شما را بیشتر به خود جلب می کند، زمین یا آسمان؟ در سطح زمین قله های تیز سنگی پارک ملی تیده در جزیره تنریف جزایر قناری کشور هسپانیه (اسپانی) را می بینید که در سواحل شمال غرب قاره افریقا موقعیت دارد. ساختار کهنه آتشفشانی جلوه خاصی به این جزایر داده و این سرزمین بستر خوبی برای آزمایش روبوت های مریخ نورد نیز می باشد. نور یک هتل در سمت چپ تصویر می درخشد. ابر های طوفانی در افق به شکل ستون های غیر طبیعی در حرکت اند. آنچه که در عمق تصویر آسمان را از زمین جدا می کند، نوار عمودی کهکشان راه شیری است. در سمت راست حلقه سرخ سحابی نشری برنارد و در نزدیکی آن ستاره های مشهور کمربند صورت فلکی جبار قرار دارند. لحظاتی بعد از تهیه این تصویر، یعنی اوایل شب، ابر های طوفانی سراسر آسمان را فرا گرفت و آنگاه جلوه های زمینی بیشتر تماشایی و خیره کننده شدند.برای دیدن تصویر بزرگتر اینجا را کلیک کنید. نگاه تازه به سحابی عقاب یا (M16) در این تصویر ترکیبی تلسکوپ فضایی هرشیل که در طول موج های فروسرخ دور و اشعه ایکس تلسکوپ فضایی نیوتن- XMM گرفته شده. عکس از سازمان فضایی ناسا.در اینجا تصویر زیبا و جالب جدیدی از ظاهر افسون کننده "ستون های آفرینش" را می بینید که در برابر تصویر مشهور تلسکوپ فضایی هابل (در پائیین) که عمدتأ سطح ستون های گاز و گرد را نشان میدهد، قرار گرفته است. این تصویر که در تلاش مشترک میان تلسکوپ فضایی هرشیل و تلسکوپ اشعه ایکس نیوتن- XMM تهیه شده، به اخترشناسان امکان میدهد تا به درون این سحابی عظیم خیره شوند و جزئیات بیشتر این ساختار ها را در اینجا ببینند. این تصویر نشان میدهد که چگونه ستاره های داغ جوان کشف شده در طول موج اشعه ایکس، حفره ها را در اینجا حک و حجاری نموده و همچنین با گاز و گرد سرد محیط اطراف خود نیز گلاویز یا درگیر می شود. تا جایی که می توانید از این دیدن این تصویر لذت ببرید. اما بخش ناراحت کننده داستان این ...