http://www.kabulsky.com/ Copyright Afghanistan Astronomy Association Website 2009. Dari http://kabulsky.com/imgs/logo.jpg http://backend.userland.com/rss092 به نظر میرسد که در مرکز مردابی از گاز های داغ چرخان یک هیولایی قرار دارد که نمیتوان بصورت مستقیم آن را رویت کرد: بله حدس شما درست بود، صحبت در مورد سیاه چاله است. مطالعه نور درخشان منتشر شده توسط گاز های چرخان نه تنها نشان دهنده حضور یک سیاه چاله بزرگ است بلکه ویژگی های آن را نیز بازگو می کند. به گونه مثال دانشمندان دریافتند که گاز های اطراف (GRO J1655-40) با سرعت 450 بار در یک ثانیه نوع آشفتگی یا لرزش را پخش میکنند. با توجه به تخمین قبلی جرم مرکزی که هفت مرتبه بزرگتر از خورشید ماست، میزان آشفتگی و لرزش سریع فقط با وجود یک سیاه چاله که بسیار به سرعت در گردش است قابل توجیه می باشد. اینکه چه میکانیزم فیزیکی باعث ایجاد آشفتگی و نوسان تقریبأ دوره ای آهسته تر در قرص بر آشفتگی بدور سیاه چاله و ستاره های نیوترونی میشود هنوز موضوع تحقیق و پژوهشگران است. برای دیدن تصویر بزرگتر اینجا را کلیک کنید. دریانورد مشهور پرتغالی فردیناند ماژیلان و خدمه او فرصت کافی داشتند تا در زمان اولین کشتی رانی دور زمین آسمان نیمکره جنوبی را به خوبی مطالعه کنند. در نتیجه دو جرم آسمانی شگفت انگیز که برای تماشاگران آسمان نیمکره جنوبی قابل رویت است امروزه به نام ابر های ماژیلانیک یاد میشود. حالا ما میدانیم که این دو ابر کیهانی در واقع کهکشان های کوتوله (کوچک) بی نظم هستند که بصورت اقمار بدور کهکشان بزرگ راه شیری در گردش می باشند. وسعت یا قطر ابر کوچک ماژیلانیک تا حدود 15 هزار سال نوری میرسد که صد ها میلیون ستاره در این ابر متولد شده و میدرخشند. در حدود 210 هزار سال نوری دور از ما در جهت صورت فلکی توکان (طوقان) که به مراتب دور تر از کهکشان راه شیری می باشد، چندین کهکشان قمر بشمول کلب اکبر (سگ بزرگ) و کهکشان های کوتوله کماندار و ابر بزرگ ماژیلانیک قرار دارند. این تصویر واضح دو خوشه کروی ستاره ی (NGC 362) راست پائین و 47 توکان را نشان میدهد. صورت فلکی توقان ... این منظر بین ستاره ی که در اثر باد یک ستاره بزرگ دمیده شده برای ما زمینیان خیلی شکل آشنا دارد. این جسم که تحت نام (NGC 7635) فهرست شده بخاطر شکل ظاهری اش سحابی حباب هم نامیده میشود. با اینکه خیلی لطیف و نازک به نظر میرسد، اما قطر این حباب (10 سال نوری) نشانه ی از یک پروسه جابرانه و سخت در این فضای بین ستاره ی را بازگو میکند. در قسمت بالایی و کمی به سمت راست مرکز حباب یک ستاره داغ نوع O وجود دارد که چند صد هزار بار داغتر و درخشان تر و حدود 45 بار سنگین تر از خورشید ماست. باد تند بین ستاره ی و تابش های شدید این ستاره، ساختار گاز های داغ و درخشان را در برابر مواد متراکم و چگال اطراف یک ابر مولیکولی باد نموده. سحابی حباب با زیبایی فریبنده در جهت صورت فلکی ذات الکرسی (خداوند نشته بر کسی) قرار و حدود 11 هزار سال نوری از ما فاصله دارد. بخاطر تهیه چنین تصویر صاف و نشان دادن تابش اتم های سلفر، هیدروژن و اکسیژن به رنگ سرخ، سبز و آبی فام از یک قاب رنگ ... با اعلام این کشف شمار کلی سیارات کشف شده به 472 سیاره میرسد... اخترشناسان یک ستاره خورشید مانند را یافته اند که چندین سیاره بدور او در گردش اند و این میتواند شبیه ترین منظومه ستاره ی مانند منظومه شمسی ما باشد. اخترشناسان اروپایی که این منظومه را کشف کرده اند میگویند که حد اقل پنج سیاره بدور یک ستاره بنام (HD 10180) در گردش اند که بر اساس شواهد دو سیاره دیگر نیز میتواند عضو این خانواده باشد. در صورت تائید حتمأ یکی از این سیارات کمترین جرمی را خواهد داشت که تا کنون کشف شده است. به گفته کریستوفر لوفیس سرپرست این تیم تحقیقاتی " ما خانواده ی را کشف نمودیم که به منظومه خود ما بسیار شباهت دارد. واقعیت مهم دیگر با توجه به این کشف این است که به عصر جدیدی در کشف و جستجوی سیارات بیرونی وارد می شویم؛ یعنی مطالعه منظومه های سیاره ی پیچیده و نه فقط مطالعه یک سیاره. مطالعه حرکت سیارات در یک منظومه جدید تقابل گرانشی پیچیده ی را میان سیارات نشان میدهد ... تصویر واقعی یک منظومه در حال رشد...اخترشناسان توانستند برای اولین بار با دقت صفحه ی از گرد و غبار را بدور یک ستاره نوزاد ببینند. با انجام این رصد چنان شواهد محکمی بدست آمد که نشان میدهد ستاره های سنگین هم مانند برادران کوچک خود به همین گونه متولد میشوند و بلاخره بحث و اختلاف نظر طولانی بر سر این مسئله به پایان رسید. این تصویر هنری نشان میدهد که صفحات گرد و غبار تا چه اندازه عظیم و بزرگ می باشند.این صفحه روشن یا درخشان حدود 130 بار بزرگتر از فاصله زمین و خورشید وسعت دارد و جرم آن برابر با جرم خود ستاره نوزاد در وسط است که به گونه دیگر 20 مرتبه بیشتر از جرم خورشید ما. قسمت درونی صفحه خالی از گرد و غبار است.    بخاطر داشته باشید که حدود 5 میلیارد سال قبل از امروز منظومه شمسی هم به همین روش از سحابی عظیمی متولد شده است.برای دیدن تصویر بزرگتراینجا را کلیک کنید. روز 11 جولای وقتی ابر ها بر فراز جزیره ایستر پراکنده شد تا خورشید گرفتگی زیبا را برای شیفتگان اتفاقات آسمانی که از سراسر دنیا در این جزیره متروک جمع شده بودند به ارمغان آورد، مکمک خدای افسانه ی این جزیره هم برای لحظه ی لبخند زد و از آشکار شدن مجدد خورشید رضایت خود را نشان داد.تندیس های بزرگ مشهور و یکپارچه موآی (Moai) هم که حضور این همه افراد را قبلأ در جزیره ندیده بودند، از هیجان بیش از حد در یک صف منظم به تماشای خورشید گرفتگی و تاریکی آسمان در روز ایستادند. جزیره ایستر در جنوب اقیانوس آرام و تندیس های مشهور آنیافتن چنین فرصت و مکان مناسب برای دیدن خورشید گرفتگی کامل در آن روز خیلی دشوار بود. زیرا مسیر این پدیده نجومی که با سایه کامل ماه بر سطح زمین مشخص میگردد به سوی شرق یعنی قسمت های جنوبی اقیانوس آرام امتداد داشت که با عبور از مانگایا (جزیره کوک) و جزیره ایستر در قسمت های جنوبی چیلی و آرجانیتن پایان یافت.اما به خاطر داشته ... تا کنون هیچ سفینه ی این قدر به یک سیارک نزدیک نشده بود... روز های اخیر هفته گذشته، سفینه فضایی روزتتا مشغول پرسه زدن بدور یکی از پیر ترین و جالب ترین سیارک ها یا ساکنین منظومه شمسی بود که این هم تصاویر زیبا و جالب این سیارک. این سیارک که لوتیتا نام دارد در واقع یک سیارک پیری است که نشانه های برخوردی سطح آن دلالت بر گذشته آن در زمان هرج و مرج منظومه شمسی ما دارد. در سالهای اول شکل گیری منظومه شمسی یعنی حدود 4.5 میلیارد سال قبل سیارک ها و پیش سیارک های زیادی سرگردان بودند و با هر جسمی که سر راهشان قرار داشت، برخورد می نمودند. در این تصویر به خوبی نشان دیده میشود که لوتیتا چه برخورد های را طی 4.5 میلیارد سال گذشته تحمل نموده. خیلی از این سیارک ها از آن زمان تا حال باقیمانده اند که لوتیتا از جمله همان سیارکهای پیر می باشد.سفینه فضایی روزتتا ساعت 16 و 10 دقیقه وقت جهانی 10 جولای به این سیارک خیلی نزدیک شد که فاصله اش از آن به 3.162 کیلومتر ... آیا میدانید این تصویر زیبا حاصل چه پدیده ی است؟ ...بدون شک جز تلسکوپ فضایی هابل دیگر تلسکوپ ها کمتر قادر به تهیه چنین تصویر هستند. در نظر اول این جسم شبیه یک پرنده زیبا، عظیم و نیمه شفاف به نظر میرسد، اما در واقع یک ستاره ی است که اتموسفیر بیرونی خود را به فضا پرتاب میکند. ابر اطراف این ستاره درخشان بنام ایراس (IRAS 19475+3119) یاد میشود که در صورت فلکی قو و در فاصله حدود 15 هزار سال نوری از زمین فاصله داشته و در صفحه کهکشان راه شیری یعنی خانه خورشید ما قرار دارد. Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} تصویر (IRAS 19475+3119) از چشم هابل. عکس از ناسا آیا میدانید این تصویر زیبا حاصل چه پدیده ی است؟ وقتی یک ستاره خورشید مانند ... به راستی برای آن قمر زحل چه اتفاقی افتاده؟ هیچ اتفاقی. فقط یک قسمتی از رحا قمر زحل توسط حلقه پنهان شده. در ماه اپریل، سفینه فضایی کاسینی که در این سر زمین در گردش است، تصاویر جالبی را از این زاویه باریک ارباب حلقه ها گرفت. حلقه های که در پیش زمینه تصویر دیده میشوند، شامل حلقه F در بیرون و قسمت های وسیعی از حلقه های A و B در درون می باشند. هر چند به نظر میرسد که جانوس قمر دیگر زحل بر فراز حلقه ها پرواز میکند، اما در واقع خیلی از حلقه ها دور است و فاصله دارد. جانوس یکی از اقمار کوچک زحل است که قطر آن حدود 180 کیلومتر میرسد. قمر دیگری که گویا هدف اساسی این تصویر کاسینی بود رحا است که به مراتب بزرگتر از جانوس است و قطر این قمر آبله صورت یا بمباردمان شده توسط سیارک ها به 1500 کیلومتر میرسد. قسمت بالایی رحا از میان خلاء حلقه ها قابل دید هستند. مأوریت سفینه فضایی کاسینی بدور سیاره زحل و اقمار آن تا سال 2017 تمدید شد و هدف این کار مطالعه بهتر تر ... به سیاره زمین که سومین سیاره یک ستاره به نام خورشید است، خوش آمدید. شکل این سیاره کروی است و بیشتر بخش های آن از سنگ ساخته شده. بیش از 70 درصد سطح آن را آب پوشانیده. این سیاره اتموسفیر نسبتأ رقیقی دارد که بیشتر از نایتروژن و اکسیژن ساخته شده. این تصویر زمین که به مروارید آبی مشهور است، توسط سفینه فضایی آپولو 17 در سال 1972 گرفته شده و قاره افریقا و انترکتیکا را نشان میدهد. گمان میرود که این تصویر یکی از پر تیراژ ترین تصاویر در جهان می باشد. اما این تصویر مشهور جهان بصورت تکه های کوچک موزائیکی ساخته شده که در تهیه آن بیش از 5 هزار تصویر زمین و فضا بکار رفته است. با فراوانی آب، زمین بستر خوبی را برای گونه های مختلف حیات بشمول موجودات هوشمند مانند دولفین و انسان را فراهم ساخته است. امیدورام دوران اقامت خوشی در سیاره زمین داشته باشید. برای دیدن تصویر موزائیکی اینجا را کلیک و بعد موس خود را روی تصویر بگذارید.